Kaap Kanyakumare, een lange reis, en nu Darjeeling

Ondertussen anderhalve week verder, dus nog maar even wat tikken. :)

Ik zit ondertussen in Darjeeling, volgens de Lonely planet 'built ontop of a hill', maar voor Europese begrippen gebouwt bovenop iets dat wij alleen kennen als een Alp. Darjeeling zelf is net zo rommelig als elke andere Indiaase dorp of stad, het is vooral de sfeer die het zo interessant en mooi maakt. De combinatie van oude koloniale gebouwen samen met de typische Indiaase bouwkunst (zie: 'recept voor een Indiaase stad'), de kou, de mensen, en de hoogte maakt Darjeeling tot een plek waar ik graag langer dan een week zou willen zitten. Helaas moet ik keuzes maken en het Holi-festival in Varanasi wil ik absoluut niet missen.

Vandaag heb ik de plaatselijke dierentuin bezocht, een van de eerste goed onderhouden plekken in India. Wat deze dierentuin zo bijzonder maakt is de fokprogramma's van zowel sneeuwpanters als rode panda's. Het zien van een sneeuwpanter is iets wat je maar op weinig plekken in deze wereld kunt doen en daarom een heel bijzondere ervaring, ik kan me herrineren dat er volgens de bbc's 'Planet Earth' nog maar enkele tientallen van in het wild leven. De rode panda is een prachtig beest met een donkere oranje-rode vacht en eet net als de bekende pandabeer alleen maar bamboo.

Voor meer indrukken van Darjeeling, zie de foto-sectie.

Kaap Kanyakumare

Kaap Kanyakumare was een geode en leuke ervaring. Het meest zuidelijke puntje van India word vooral bezocht door Indiaase toeristen. De verhalen die ik hoorde van westerse reizigers waren over het algemeen niet super positief ('na 24 uur heb je het wel gezien'), maar ik ben er 3 nachten geweest en heb er een aantal leuke verhalen aan overgehouden. Er is niet veel over te zeggen, behalve dat toeristen er komen om de zon zowel in 3 oceanen te zien opkomen en ondergaan. Aangezien mijn hotelkamer vlak tegenover een tempelspeaker lag, die om 5.30 in de ochtend begon met het loeihard draaien van Indiaase muziek, heb ik dat dan ook 2 keer gedaan :)

De reis Kanyakumare -> Darjeeling

Eergister ben ik aangekomen in Darjeeling na een reis van 30 uur verdeeld over twee en een halve dag. De enige tegenslag die ik heb gehad, is dat ik mijn zippo in Bangalore niet in de check-in bagage gestopt heb. Vervolgens kwam ik er de beveiliging niet mee door en moest hem dus achterlaten.

Het reisschema dat ik gevolgd heb:

Kanyakumare -> Bangalore: 15 uur met de nachtbus in een stoel, vervolgens 20 uur in Bangalore doorgebracht

Bangalore -> Calcutta: 1 uur met de bus naar het vliegveld, 2 uur met het vliegtuig

Calcutta -> Bagdogra: 1 1/2 uur met het vliegtuig

Bagdogra -> Siliguri: 1/2 uur met de taxi

Siliguri -> Darjeeling: 3 1/2 uur met 10 man in 1 jeep

Op zijn Indiaas reizen is de leukste manier. Ik denk dat ik tijdens de hele reis misschien 3 of 4 westerse toeristen heb gezien. Indiaase medereizigers spreken je regelmatig aan en vertellen je verhalen over de plekken waar je bent en laten je lokaal voedsel zien. Hoewel de Jeepreis van Siliguri naar Darjeeling waarschijnlijk mijn meest onconfortabele reis ooit was, was het ook een fantastische ervaring. De chauffeur kon niet veel ouder dan 20 zijn, maar ik heb nog nooit iemand gezien die een voertuig meer onder controlle had op een weg waar ik zelf niet snel op zou durven rijden. Ik heb me dan ook geen moment onveilig gevoeld.

Ik zit nog 3 of 4 dagen in Darjeeling en dan is het op reis naar Varanasi.

Groeten uit Darjeeling,

Bas

Scooter rijden is mijn Yoga

Het wordt steeds moeilijker om op dit blog verhalen te schrijven. Ik ben nu een maand onderweg, nog nooit was ik langer op reis, en ik krijg het gevoel dat de India'se realiteit steeds normaler wordt, en de Nederlandse steeds apparter. Het is heel surealistisch om dan voor Nederlanders een verhaal te schrijven :).

De Indiaase bevolking en cultuur

Als je verhalen hoort over India dan gaat het vaak over uithuwelijken en prestatiedrang. Beide zijn heel erg aanwezig in India maar op een totaal andere manier dan je zou denken.

In India wordt bij 90 procent van de huwelijken de partner nog door de ouders uitgekozen. Het is de normaalste zaak van de wereld. Maar uithuwelijken is denk ik een slecht woord. Bij uithuwelijken denken veel mensen (ik tenminste) dat het gaat om een huwelijk waar de ouders beter van worden. Dat is niet helemaal het geval. De ouders gaan wel opzoek naar bruid of bruidegom voor hun zoon of dochter, maar gaan daarbij vooral uit van het geluk van hun kinderen. Dat is denk ik ook de reden waarom het in India nog zo gebruikelijk is, de mensen zijn vaak oprecht tevreden met hun partner en worden in hun relatie ook vaak verliefd

En dan de prestatiedrang. Ook die is absoluut aanwezig, maar ook op een manier waarbij ouders het beste voor hun kinderen willen. In India zijn goede cijfers en hard studeren de enige manier om vooruit te komen in de samenleving. Daar komt bij dat school en studie enorm veel geld kosten. Ook vergeleken met Europese maatstaven.

Waar echter maar heel weinig over gesproken wordt is hoe ambitieus de jonge Indiaase bevolking is. Zowel voor zichzelf als voor hun land. In alles wat de Indiaase bevolking doet proberen ze op de een of andere manier het beste te zijn. Ik heb ondertussen met een heleboel jonge Indiaase mensen gesproken en de mensen hebben allemaal een ambitie, hetzij in sport, studie, reizen of een bepaalde baan.

En dat is ook meteen de realiteit van India. Er zijn maar heel weinig mogelijkheden om al die ambities waar te maken. Ik krijg een beetje het idee dat India tussen twee tijdperken zit, en dat is als reiziger erg interessant om te zien, maar voor de bevolking erg moeilijk om mee om te gaan.

Aan de ene kant is er het authentieke India, waarbij mensen hun kleding in de rivier wassen, de kleding dragen zoals ze dat al eeuwen doen, regelmatig naar de tempel gaan, en festivals hebben die ouder zijn dan menig europees land. Het lijkt er echter op dat dat India steeds meer aan het verdwijnen is, en de Indiaase bevolking vind zichzelf daarom in een identiteitscrisis.

Aan de andere kant is er het moderne india, de ICT-industrie, een groeiende bevolking die een auto en een mooi huis kan betalen, die thuis een wasmachine heeft staan, die in een blouse en strakke broek rondloopt, en die het kan betalen om zijn kinderen naar een goede school te laten gaan. Maar dit is voor de meeste mensen nog steeds onbereikbaar, zij zitten momenteel tussen 2 generaties in, en voor hen is het moeilijk een doel in het leven te vinden.

Yoga

En dan heb je toeristen die komen voor yoga. In Goa had ik er al een raar gevoel bij maar hier in Varkala nog meer. Varkala is een echt resort, het is hier prachtig maar het heeft ook iets onrealistisch. Toen ik in Mumbai aankwam had ik in 10 minuten door dat het het makkelijkst is om ook lopend links aan te houden, dat heb ik sindsdien overal gegedaan, links lopen. In Varkala loopt iedereen echter rechts, en dat zecht denk ik iets over het type dat hier naartoekomt, de spiritueel :).

De spiritueel voelt zich in Varkala thuis, dit is voor hem het India dat hij zich had voorgesteld. Volgepropt met Yogascholen, Ayervedische clinics en massage salons. Dit is waar hij voor komt, soms zit hij hier 4 weken achter elkaar, voor een yogaclinics van 28 dagen. En vervolgens pakt hij zijn spullen en vliegt hij naar huis, niet wetend wat India is.

Ik vind het echter maar een rare vorm van toerisme. De mensen in India hebben voor een groot deel een zwaar leven. Voor hun heeft yoga een doel. Ze werken 12 tot 14 uur per dag, 6 dagen in de week bij tempraturen van 30-35 graden met een luchtvochtigheid van 60%. Als zij op hun vrije dag yoga doen, dan snap ik dat, maar ze doen het niet.

Waarom die toerist dan wel? Die thuis een dure auto heeft staan, een matras van honderden euro's, een tv met een enorme bank ervoor, een badkamer met warm en koud drinkwater, een huis met 6 kamers, een computer met een supersnelle internetverbinding, een verwarming voor in de winter, airco voor in de zomer, en een supermarkt met alles wat hij nodig heeft op 5 min rijden. Waar heeft hij yoga voor nodig?

Ik rij scooter. Bijna iedereen in India heeft een scooter of een motor. Ik kan me herinneren dat mijn vader me verteld heeft dat ik op mijn eerste vakantie als baby niet in slaap te krijgen was, behalve als hij een stukje met me ging rijden. Ik denk dat dat nog steeds in me zit.

Vandaag heb ik 4 uur met de scooter gereden. Eerst anderhalf uur zuidelijk langs de kust, waar ik het mooiste strand gevonden heb, daarna heb ik een engels fort gevonden uit 1680, en vervolgens heb ik een 7up gedronken bij een winkeltje waarvan de verkoper in 1986 in Duitsland was geweest, toen de muur nog stond, hij vond Oost-Duitsland mooier dan West.

Toen landinwaarst, en men weg gegokt op de stand van de zon. Uiteindelijk verdwaald geraakt en na 20 keer vragen mijn weg terug gevonden, net voor het ondergaan van de zon. Ik voel me herboren. Mijn hoofd is compleet leeg en ik heb weer eindeloos veel energie om mijn reis voort te zetten. Scooter rijden is mijn Yoga.

Groeten uit Varkala,

Bas

Fort Kochi en de Backwaters

Even een update. Van Bengalore ben ik doorgegaan naar Mysore en vervolgens Calicut. Nu zit ik In Fort Kochi. Mysore was een leuke stad maar vanwege een verlate cultuurshock heb ik 2 dagen Discovery Channel op mijn hotelkamer zitten kijken. Een van de voordelen van alleen reizen is dat ik dat kan doen als ik daar zin in heb :)

Calicut was niet zo interesant. Er was nog even sprake van een rol als figurant in een Bollywoodfilm, maar ik heb er niets meer van gehoord. That's showbiz :).

Nu dus in Fort Kochi.Kochi wordt door in Indiaase bevolking beschreven als het Venetie van India, maar zoals de Rough Guide het zegt, dat is vooral omdat ze nooit in Venetie zijn geweest :). Het is hier evengoed erg mooi.

Gisteren met een aantal Engelsen een boottocht door een water delta, ' the Backwaters', gemaakt. Absoluut relaxte tocht inclusief Indiaase lunch, foto's volgen. Morgen naar een palijs waar de Nederlanders nog wat architectuur hebben achtergelaten en misschien nog even naar de Dutch cemetary.

Volgende stop is het strand van Varkala waar ik een kleine week wil blijven hangen. Ik heb een stevig verkoudheid opgelopen dus ga even met de voeten omhoog, het leven is hard :p

Groeten uit Fort Kochi - India,

Bas

Recept voor een Indiaase stad

Om de tijd te doden tot mijn trein vertrekt:

Ingredienten

• Een stad met de oppervlakte van Den Haag, Rotterdam, Amsterdam of Utrecht
• Een sloophamer
• Een boek met moderne architectuur uit 1970, 'Creatief met beton en ijzeren raamkozijnen'
• Een familielid dat vind dat hij kan klussen maar eigenlijk maar wat aanrommelt
• 5 millioen mensen
• 3 millioen voertuigen in elke vorm en grootte

Bereidingswijze

Fase 1

Neem de stad, die gemaakt is voor ongeveer 750 000 mensen, en pak de sloophamer. Sloop de helft van uw stad en laat het puin deels liggen. Nadat u het boek 'Creatief met beton en ijzeren raamkozijnen' vluchtig heeft doorgelezen begint u met bouwen, stop pas als er geen centimeter meer over is. Bouw vervolgens extra woonruimte voor 500 000 mensen. Als u dan echt zeker weet dat er niets meer bijpast huurt u uw klussend familielid in en vraagt hem om overal waar dat kan (en niet kan) kioskjes, winkeltjes, bazaartjes, straatkraampjes en theehuisjes neer te zetten. Bouw vervolgens extra woonruimte voor 500 000 mensen.

Fase 2

Neem uw 5 miljoen mensen en verdeel de 3 miljoen voertuigen. Prop deze mensen in uw stad en u zult zien dat ze beginnen met het bijbouwen van kioskjes, winkeltjes, bazaartjes, straatkraampjes en theehuisjes. Ook zal hier en daar een moskee, kerk en tempeltje verrijzen. Als iedereen is gesetteld haald u een maand lang geen vuilnis op. Zorg voor een plaatselijke verordening die zegt dat iedereen op de weg tenminstens 2 keer per minuut moet toeteren. Bouw vervolgens extra woonruimte voor 500 000 mensen. Voeg naar wens geur en kleur toe.

India leeft :)

Groeten uit Bangalore,

Bas

Pitstop in Bengalore

Op een krukje achter een pc. Ik denk dat ik een fotoserie van internet cafeetjes begin.

Vandaag aangekomen in Bengalore, centrum van de IT-industrie. Ik was er om 6.30 in de ochtend en heb een hotelletje uitgezocht. De treinreis was goed te doen, het meest geslapen tijdens alle reizen tot nu toe. Toch op de hotelkamer direct in bed gaan liggen en in slaapgevallen met Discovery Channel op. Ray Mears op tv met een touw van de ene rots naar de andere zien gaan geeft toch een gevoel van thuis :).

Morgen wil ik vertrekken naar Mysore, een stad waar veel te zien is. Dan van daaruit, via de kust, naar het zuidelijkste puntje van India. Dalijk even een trein reserveren en zo hier via Cheaptickets.nl een vlucht boeken naar Darjeeling. Vanavond ga ik kijken of ik een film kan zien in 1 van de bioscopen.

Hampi was een groot succes. Ongelooflijke omgeving, veel aardige mensen ontmoet, en super relaxt. Foto's worden/zijn geupload.

Groeten uit Bengalore,

Bas

Stereotyp toeristen

En dan nu even iets anders, stereotyp toeristen leek me een leuk onderwerp. Er zijn in India toeristen in elke vorm, maar een aantal stereotypes springen er voor mij uit. Dus bij deze.

De hippie

Er zijn grofweg 2 soorten hippies in India, de oude en de jonge. Beide zijn erg verschillend.

De oude hippie is er een die India al meerdere malen gezien heef, hij weet wat India is en daar komt hij voor. Oude hippies zijn allemaal vrolijk. Hun kleding maakt wel duidelijk dat ze hippie zijn maar is niet enorm overdreven of uitbundig.

De jonge hippie is meer een karakikatuur van de oudere hippie, ik krijg soms het idee dat ze in India zijn omdat ze vinden dat dat hoort bij hun subcultuur. Jonge hippies gaan op het drukste strand zitten mediteren, maken muziek die meer als afrikaans te omschrijven is, gaan midden in de nacht frisbieen en doen rare rek en strekoefeningen zodra de bus even stopt omdat de buschauffeur moet pissen. Jonge hippies zijn over het algemeen allemaal erg vriendelijk maar ze zijn niet allemaal even vrolijk. Hun kleding is meestal heel erg uitbundig en kleurrijk en alle mannelijke jonge hippies hebben dreadlocks. Van alle stereotyp toeristen kan ik het meest om hun lachen.

De Rus

De Rus in India is een heel appart verhaal. Voor Russen is India wat Kreta of Salou voor veel Nederlanders is. De Rus lijkt vaak duizenden Amerikaanse dollars op zak te hebben. De Rus praat alleen met Russen en verwacht veel service van zijn Indiaase ober. In de bus reserveert hij een dubbel bed voor zich alleen. De Rus drinkt het meest van alle toeristen en wordt op weinig plekken echt gewaardeerd. Je zult hem niet snel in een tempel tegen komen. Hij kan ook lid zijn van de Russiche maffia aangezien die enkele Goaanse dorpen volledig onder controlle hebben. Ik laat de Rus lekker Rus zijn en zij laten mij, mij zijn.

De gepensioneerde

De gepensioneerde is voornamelijk van het vrouwelijk geslacht en van de Amerikaanse nationaliteit. Ze wil op haar oude dag India zien, waarschijnlijk omdat ze het van TV kent. Ze is met een paar vriendinnen gekomen. De gepensioneerde huurt vaak een gids en zal bij de meeste dingen teveel betalen. De gepensioneerde is aandoenlijk om naar te kijken. Ze is meestal vrolijk en zegt vriendelijk gedag. Ik heb er nog geen zien reizen dus vraag me af hoe ze van A naar B komen. Als ik er achter kom laat ik het weten

De spiritueel

De spiritueel kent India uit de zelfhulpboeken, yogalessen en hinduverhalen. Hij komt dan ook voor Yoga en tempels. De spiritueel is vegetarisch en daarom ook dun. Mannelijke spirituelen zijn vaak kaal. De spiritueel kijkt alsof hij zich India heel anders had voorgesteld, hij is niet chagrijnig omdat dat niet in zijn aard ligt, maar hij is ook absoluut niet vrolijk. Hij heeft in sommige opzichten veel weg van de jonge hippie. Ook hij heeft het idee dat hij in India moet zijn omdat dat bij zijn identiteit hoort. Ook mediteert hij, maar niet op het drukke strand, hij loopt liever een half uur de heuvel op omdat die ene steen zo spiritueel aandoet. Ik heb een beetje medelijden met de spiritueel. Daar waar hij komt voor rust en orde, vind hij chaos en dromerigheid.

Voor zover de stereotypen, volgende keer ietsover de Indiaase mensen.

Groeten uit Hampi,

Bas

Hampi

Zo, voor het eers in 10 jaar achter een 60hz beeldscherm dat zo bol is als een voetbal. In 2 minuten barstende koppijn is ook een ervaring :).De foto's van Hampi volgen nog omdat ik in Hampi niet mag uploaden. Dan heeft de rest van het dorp geen verbinding meer.

Busreis gisternacht was avontuurlijk/chaotisch. Denk ongeveer 10-15 keer gestopt. Halverwege gestopt omdat een andere bus met de zelfde bestemming pech had, dus nog wat extra passagiers meegenomen. Ik had een zitplek met weinig beenruimte, confortabel is anders maar heb het prima overleefd. Al met al heb ik wel gelachen om al de chagrijnige toeristen die westerse service verwachten.

Vandaag sloeg de vermoeidheid van de busreis toe. Ben wel nog met mijn vriend Raj's riksha Vijayanagara gaan bekijken maar voor de rest niet tot veel in staat geweest. Morgen verplaatsen naar de andere kant van de rivier.

Hampi

In Hampi heb ik voor het eerst het idee dat ik in het echte india zit. Mensen zijn hier eerlijker en oprecht vriendelijk of soms ook chagrijnig. Er leven hier nauwlijks of geen mensen op straat. Apen wel, met tientallen tegelijk. Ook heb ik mn eerste olifant in India gezien. Ze zegend mensen voor een paar roepie in de tempel en wordt elke ochtend in de rivier gewassen.

Grofweg is Hampi in 2 delen opgedeeld met in het midden een rivier, die alleen per pondje over te steken is. Ik verblijf 2 nachten aan de ene kant, 2 aan de andere. Het verschil is groot.

De zuidkant, waar ik nu zit, is de uitvalbasis om de ruines en tempels van de verlaten stad Vijayanagara te bekijken (heel indrukwekkend, meer daarover op wikipedia;) ). Er mag niet gedronken worden en alle geserveerde gerechten zijn vegetarisch, de politie patrouilleert regelmatig. Er zitten met name wat oudere westerse toeristen.

De noordkant is de plek waar de meeste jonge backpakkers zitten, er mag een biertje geschonken, en kip of vis geserveerd worden. Om er te komen moet je de rivier over, dat betekent wachten in de gloeiendhete zon tot er genoeg mensen zijn om de motorsloep mee te vullen.

Verder

Voor het eerst eens vooruit geboekt. Ik wil toch echt af en toe met de trein en dat is me nu gelukt. Maandag vertrek ik met de nachttrein naar Bengalore, India's 2 na grootste stad en het centrum van de IT-industrie.

Groeten uit Hampi,

Bas

Op de scooter door Goa

De manier om wat meer dan het strand te zien in Goa is op de scooter. De wegen zijn voor een groot deel verassend goed. Even wennen aan links rijden maar dan is alles oke. Net als je denkt de mooiste plek in India gevonden te hebben vind je om de bocht nog iets interessanters, mooiers of iets totaal onverwachts.

Gister moest ik de scooter weer terug brengen maar heb er 2 dagen erg veel lol aan gehad. Eerste dag noordelijk gereden en een prachtig strand gevonden. Met een verdwaalde toerist en enkele barretjes. Barretjes allemaal van bamboo en palmblad.

Gister zuidelijk gegaan, de meer toeristische kant, waar ik de ruines van een oud portugees fort bekeken heb. Uitzicht over diverse kleine dropjes, baaitjes en heel veel palmbomen. In totaal ongeveer 2 1/2 uur gereden en ongeveer 4 uur weg geweest. Als het meer dan 30 graden is, dan is de wind op de scooter je beste vriend :)

Avonden en nachten in Goa

Na zonsondergang zetten alle cafeetjes en restaurantjes hun hele meubulair op het strand, vergezeld met kaarslicht. Het koelt dan af tot ongeveer 24 graden dus meestal trek ik dan een trui aan ;) . Ik zit soms uren op een stoel met een vers fruitsapje naar de maan te kijken. De zee is zo'n 28 graden. Gisternacht heb ik ruim 3 uur over het strand gewandeld.

Oja, ik weet nu ook zeker waarom ik hier ben :). Lang en vaag verhaal dus daar ga ik niemand mee lastig vallen maar mijn reis heeft opeens een duidelijk doel gekregen, en dat is wel leuk.

Morgen met de bus naar hampi (weinig geluk met de treinen) en vanaf daar zie ik het wel weer.

Groeten uit India,

Bas